VAN DEN HeRE J. N. LiEBERKUHN. 465 



agting, welke een Man, naar eer begerig , op 't 

 allerftrelendfte zou vleijen : maar dat was zyn 

 zwak niet 5 hy zou veeleer tot het tegenoverge- 

 ftelde uiterfte hebben ovcrgeheld. Hy beminde 

 de Wetenfchappen,gelyk de Wyzcn de Deugd, 

 om zig zelve, en ter oorzake van de voordelen, 

 die zy aan de menfchelyke Maatfchappye ver- 

 fchaft. Londen hadt bevalligheden voor hem , die 

 hem zouden bekoord hebben, om het zo fpoedig 

 niet te verlaten ; maar de tyd voor zyne reizen 

 was bepaald , en hy moeft Paiys nog gaan zien., 

 dat andere Heihgdom , waar de Godheden , Voor- 

 zitfters der Wetenfchappen en Kunften , altoos 

 hare beroemde Altaren gehad hebben. Derwaards 

 vertrok hy, omtrent het einde van 't jaar 1739; 

 maar naauwlyks was hy 'er zes maanden ge weeft, 

 of onze doorlugtige Koning, die de toom der Re- 

 geringetoen in handen hadt gekregen,ontboodthem 

 te rug in zyn Vaderland , daar hy in de maand July 

 des Jaars 1740 wederkeerde, overladen met alle de 

 Vergenoeginge , welke eene Reis ,als de zyne, die 

 wy tot dus verre befchreven,ooit kon toebrengen. 



Hy was nog naauwlyks te rug gekomen , of 

 deedt zig uitmunten door gelukkige genezingen , 

 en vertoonde reeds wat men zig van hem mogte 

 beloven. Boerhaave, die hem niet uit het oog 

 verloren hadt,eneen zeer teder belang in zyn wel- 

 zyn en doen nam , prees hem toen Hare Ma- 

 jefteic, de Keizerinne van Rusland, aan, om in 

 haren dienft te gaan , als eerften Geneesheer : eene 



V. Deel. waar* 



