VAN DÏN HkRE J. N. LiEBERKUHN. 469 



fle houding en. tooit van meêlydën , maar ook het 

 tiiedelyden zelfverder uitftrekken, dan de Heer 

 LiEBERKUHN. Al Wie Qoit zjn Zieke tvas, 

 moeft noodzaaklyk zyn Vriend worden ; en in- 

 dien hier op uitzondering ge weeft is, moeten 'er 

 zeer ongemene oorzaken famen zyn gekomen. Hy 

 hadt de Voorzegkunde byna onfeilbaar , waarvan 

 men talryke en verbazende Voorbeelden heeft ge- 

 zien. Al te voorzigtig, wanneer de Voorfpel- 

 lingdodelyk was, om dien het betrof niet te ver- 

 fchrikken , openbaarde hy zig aan iemand vari 

 vertrouwen; en zyn zeggen was een Vonnis. Hy 

 hadt ook ongewone hulpmiddelen, die eenig in 

 hun foort waren , voor byzondere Ziektens en in 

 dringende gevallen. Dit was de oorzaak ,' dat 

 men hém fomtyds heeft gehouden voor iemand ^ 

 die te Veèl waagde : maar de gelukkige uitkom- 

 ften regtvaardigden hem. In den grond de krag- 

 ten der Nature kennende j en de werkingen van 

 de hulpmiddelen der Kunft^ beflifte hy, fchoori 

 hy anderzins niets minder deedt dan op eeneri be- 

 iliilenden toon fpreken j op eene wyze, die men 

 heeft willen verdagt maken j en welke de kragt 

 van vooroordeel, of de kwaadaartigheid van dé 

 nydj den naam van Kwakzalverye gaf: Ik heb. 

 cgter niét voor, iets te vergroten, noch wil be- 

 weren ,- dat hy nimmer vat op zig zelven heeft 

 gegeven door redeneringen , die hy op naauwkeu- 

 riger weegfchale hadt kunnen wegen ; dit zou bo- 

 ven de menfchelykheid ge weeft zyn. Maar noch 

 y. Deel. li eensj 



