VAN DEN HeRE J. N. LiEBERKUHN. 477 



f e') niet aangetaft. Op eenen der felfte dag.en 

 ■van den katlten winter , eenigen tyd hebbende 

 doorgebragt in een zeer warm Kagchel-vertrelc 

 van eenen Zieken , gaf by zig bloot aan de kou- 

 de buiten de deur , waarvan hy terftond werdt ge- 

 troffen ; en hy gevoelde byna op het oogenblik,dan 

 hy aan zyn einde was. Naauwlyks waren eenigc 

 uuren veflopen , of hy voorzeide , gewoon zyn- 

 de, gelyk wy gezien hebben , om de uitkomft 

 der Kwalen te voorzien, dat de zyne onherM- 

 baar was. Naardien hy egter getrofien was door 

 den toegenegen yver der beroemdilen onder zy- 

 ne Amtgenoten , gaf hy zig gcheclenal aan hunne 

 zorgen over , en volgde hunne voorfchriften; 

 hoewel hy* volhardde in zig geen' goeden uitOag 

 altoos te beloven. De uitkomft toonde ras de 

 regtmatigheid zyner droevige voorfpellinge : ten 

 einde van tien dagen bezweek hy onder de magt 

 2:yner Kwale, en ftierf, gelyk hy geleefd hadt, 

 met alle de gevoelens van een voortreflyk Bur- 

 ger en van een waaragtig Kriften , op den 7 varj 

 Wintermaand , 's morgens te agt uuren , in het 

 zcs-cn-veertigftc jaar zynes levens. 



Hy was van eene lengte boven de middelmatige, 

 maar gewoon een weinig te bukken, Zyn voorhoofd 

 was breed en uitftekende, waar onder een paar 00- 

 gen geplaatft waren, die men Arends oogen zoumo- 

 gen noemen. HyhadtzondcrUnge Proeven wegens 

 hunnekragtengenomen, en,die'eraan twyffelden, 

 zeer verfteld doen Haan , door Voorwerpen te zien 



\r. Deel. li 5 op 



