EN TEaUGK^\ATSE]SDE SriEGELTJES. . ^^^ 



' Deze vogt filtreert men door een kladpjipier, (dat 

 overblylt werpt men weg) en laat het uitdani' 

 pen op een zagc vuur, totdat 'er een vlies op- 

 komt. Dan zet men het een nagt op een koele 

 plaats , opdat het Kriftallen zoude fchieten, die 

 men daar uit neemt , waarop men het uitdampen 

 hervat, en zoo lang Kriftallen laat fchieten, tot- 

 dat al de vogt is uitgewafcmd. Men kan hier 

 over nazien Lemery in zyn Chym'i^ep Stookhuis^ 

 pag. 143. Van deze Kriftallen doet men een wei- 

 nig teflfens in een Smeltkroes, en zet die op ge- 

 glommen kolen, de ftof gedurig meteenyzeren 

 Spateltje omroerende j opdat die egaal warm 

 zoude worden. AJs zy de koleur van ligte Rood- 

 aarde heeft aangenomen , doet men ze uit de 

 kroes in een potje; deze bewerking herhaalt men, 

 totdat alle de Kriftallen verbruikt zyn. Als men 

 de Kriilallen te lang op het vuur laat ftaan, ver- 

 branden die tot Sintels, en zyn nergens goed toe. 

 Op deze roode ftof giet men een quantiteit water; 

 men ngemt daar een groote Suykerfles toe , om 

 daar veel water op te gieten, en roert het ter 

 dege door een , en zet het te zinken. Dit her- 

 haalt men twee of drie reizen, om 'er de Vitriool, 

 die 'er onder verborgen is,fchoon uit te krygen; 

 dan doet men daar weder water op, en laat het 

 tot twee a drie foorten bezinken , gelyk hier bo- 

 ven van de Slypftof gezegd is. De fynfte foort 

 gebruikt men , om Glaasjes te polyften , en de 

 groffte om Staal en metalen Spiegels, daar het niet 

 V. Deel. Kk 5 vcd 



