Onderzoek over de SprAai^* ^a§ 



ken , die heerlyke en Goddelykc begaafdheid , 

 welke maakt , dat wy 't gene wy niet weeten 

 leeren, en 't gene wy weeten , aan anderen me- 

 dedeelen kunnen. Hier uit is de Vraag ontftaan , 

 of ook de BeeJJefi '/ Vennogen hebhen om te Jpresken\ 

 en een andere , met de eerfte verknogt ; of den 

 Menjch een hyzondere Stem van de Islatitur gegeven 

 zy , dan met ? 



De Stem , in 't algemeen , is een Klank , wel- 

 ken het Dier door Werktuigen, daar toe ge- 

 fchikt , vrywilhg uitlaat. Dceze Werktuigen 

 zyn van tweederley Soort; eenigen middelyke, 

 gelyk de Longen , de Spieren der Ademhaalingj 

 het Middelrift; anderen onmiddelyke, gelyk de 

 Tong, enz. De Lugt , door de eerftgemelde 

 Werktuigen uitgeperft , een Klank maakende 

 noemt men het de Stem , als zy geen Klank maakt 

 den Adem. Dat geen, 't welk een Adenl don- 

 der Klank maakt , kan men bekwaamlyk noemen 

 het Werktuig van de Stem; maar wat het gene zy, 

 dat den Adem een Klank geeft , ftaat in groot Ge- 

 fchil by de Geleerden. De Ouden, voot dentyd 

 van Galenüs, ftelden dat de Lugtpyp het 

 Werktuig ware, 't welk de Stem formeert ^ en 

 maakten zig wys , dat deeze Buis, op gelyke ma- 

 nier als de Fluiten , de verfcheiderley Toonen ga- 

 ve aan de Stem. Galenüs wasdeeerfte, die, 

 een weinig volkomener, de Spleet van 't Strot- 

 tenhoofd als het voornaame Werktuig van de Stem 

 aanmerkte. Eindelyk heeft Do dart, in de 



V. Deel. Mm 4 Ver- 



