MET DE Stem der Beesten vergeleeken. 517 



de ontelbaare veranderingen van de Menfchelyke 

 Stem. 



Deeze Scem kan men op twcederley wyze be- 

 fchouwen: of in dien ftaat, welken zy met de 

 overige Dieren gemeen heeft : of, in zo verre de 

 Menfch, met Reden begaafd , die Stem gebruikt, 

 om zyne byzondere gedagten uit te drukken en 

 aan een ander mede te deelen. Dewyl nu alle 

 Menfchen, van welke Natie ook , gelyke Klanken 

 uitgeeven , niet van hunne byzondere Landtaal 

 afhangende , om hunne begeerten en aandoenin- 

 gen uit te drukken, zo wordt daar uit opgemaakt, 

 dat de Menfchen een Stem toebehoort, die zy 

 gemeen hebben met de overige Dieren. Dit is 

 derhalve een Natuurlyke Taal , welke door het 

 onderlinge deelgenootfchap van Gevoel tuffchen 

 de Zenuwen van het Hart en van het Strotten- 

 hoofd veroorzaakt wordt ; gelj^k, in die verheugd 

 zyn en lachen , het Schateren ; in die bedrukt zyn 

 en weenen , het Gehuil; enz. Het geftelde wordt 

 wonderlyk bevestigd door de Stopwoordjes van 

 verwondering en tekenen van uitroeping, dieby 

 alle Menfchen , de hoogften in Rang zelfs niet 

 uitgezonderd, in Geluid en Toon nagenoeg de 

 zelfden zyn. 



Dit zy genoeg gezegd van de Natuurlyke Stem. 

 Nu volgt de Spraak , waar van de Werktuigen 

 of ver af en als de Stof uitleverende, of onmidde- 

 lyke en naafte zyn ; waar van men weder eeni- 

 gen als uitwerkende kan aanmerken , gelyk de 



V. Dï£L. To"g? 



