^aS De Spraak der MENSCHEisf 



iJ 



Tong, de Kaakcn met de Tanden daar in gehegt 

 én de Lippen ; of enkel doorlaatende , gelyk de 

 twee Doorgangen van de uit de Longen rukken- 

 de Lugc, de holligheid van den Mond en 'n Ge- 

 welf der Neusgaten. Door deeze worden de 

 Elementen van de Spraak , niet zeer veel in ge- 

 tal, de Letteren naamelyk , geformeerd, die of 

 Klinkers zyn of Medeklinkers. De Klinker of 

 Vocaal is een Menfchelyke Klank of eenvoudige 

 Stem , door de enkele Opening van den Mond 

 gewyzigd , zonder eenige aanbotzingvandcTong 

 of Lippen tegen een ander deel. 't Getal der wel 

 klinkende en onderfcheiden Vocaalen is klein: men 

 telt 'er maar twaalf in de Franfche Taal, van wel- 

 ker aart en uitfpraak de Autheur redeneert. Geen 

 Redevoering kan uit Klinkletteren alleen bellaan : 

 de Stem zou eer zeker gedruifch zyn dan Spraak. 

 Zakerc oogenblikkelyke onderfchepping wordt 

 daar toe vercifclit, welke door de botzing van 't 

 ecne deel tegen 't andere gcfchiedt en dus de Me- 

 deklinkers of Conjonamtn maakt. Zo iemand mogt 

 zeggen , dat dit gedeelte van de Spraak niet na- 

 tuurlyk zy, kan hy gemakkelyk, zo door de On- 

 dervinding als de Reden 5 overtuigd worden, ge- 

 lyk de Schryver dit ook , met zyn gewoone op- 

 lettendheid, heeft gedaan. Vervolgens worden 

 van hem de Medeklinkers , op een zeer geleerde 

 wyze, befchouwd, op dat derzelver natuur en 

 verfchillcndheid blyken moge. Doch hoe kunnen 

 %Q weinig Letteren zo veele en zo vcrfchillcnde 



Spraa- 



