VAN VeRREKYKERS, MET ZEVEN GlAZEN. 561 



baarheid der Ligtftraalen ontftaan ; doch de Beel- 

 den, in derzclvcr Brandpunten geformeerd, wa- 

 ren niettemin op ver naa zo duidelylc niet, als 

 men uit de wegneeming van zo groot eene belem- 

 mering zou hebben mogen vervvagtcn: daar wer- 

 den, naamelyk, onvoorziens grooter Afdvvaa- 

 lingen veroorzaakt door de Klootlche Oppervlak- 

 ten der Glazen , welker haliraiddellynen men 

 noodzaaklyk zeer kort moeft neemcn. 



Zyne hope op een goeden uitilag begon nu ceni- 

 germaate te vervallen; maar, alzo hem uit zyne 

 Proeven klaar gebleeken was , dat verfchillendc 

 Zelfftandigheden het Licht op zeer verfchillende 

 wyzen deeden van een fpreiden, in evenredig- 

 heid tot de Straalbreeking; begon hy te vermoe- 

 den, dat zulk eene verfcheidenheid millchien te 

 vinden zoude zyn in verfchillendc Soorten van 

 Glas; terwyl de Ondervinding hem getoond hadt, 

 dat de Yoorwerpglazen van beter of flegter uit- 

 werking waren , naar dat zy van zulk of zulke 

 Soort van Glas waren gemaakt. Zyn vermoeden , 

 in deezen , was niet ongegrond : alzo hy door 

 Proefneeming een verfchil ontdekte, ver boven 

 zyne verwagting, in de Scraalbreekende hoeda- 

 nigheden van verfchillende Soorten van Glas, ten 

 opzigt van de vaneenfpreiding der Kleuren. Het 

 geel ofStrookleurig Venetiaanlch Glas en het En- 

 gelfchc Kroon-GIas, kwamen nagenoeg overeen, 

 hoewel het Kroon-Glas de niinfte vaneenfpreiding 

 maakte; het gcmeene Engellchc Spicgcl-Glas ver- 

 . V. Deel fpreid- 



