13, Verhandeling over het bewarbj^ 

 onzes oordeels niets fraaier of netter van die na, 

 tuur gemaakt kon worden. Gelyk hy een uit- 

 muntend Chirurgyn, en in de Ontleedkunde er- 

 varen genoeg is, zoo heeft liy, ^t geen hy van 

 de Preparaatfiën in dieren wift, tot de Krmdkun- 

 de overgebragt, endefchoonlblyken, of Mum- 

 mien , van Kruiden toegefleld. Want, wan- 

 neer er dunne Takjes te droogen waren, gelyk 

 er altyd velen waren, die al te dikke Stengen 

 hadden, om welke de Bladen in het droogen zig, 

 of omgewonden , of agter welke zy zig ten deele 

 veribhoolen zouden hebben, zoo trok hy daar 

 jnet alleen de Bladen af, maar ook de dunner 

 lakjes, en de Bloemen van hare Steekjes en 

 droogde zeelkafzonderlyk, en wilt ze vervolgens 

 met eene byzondere lym zoo kundig aan hare Tak- 

 jes te voegen, dat men gezegd zou hebben , dat 

 zy daar nooit van afgefcheiden g^weeü waren 



Hy wende ook alle vlyt en moeite aan, dat 

 de Bladen, en vooral de Bloemen, hare natuur- - 

 yke koleur niet zouden verliezen, maar zeer 

 levendig behouden, waar in hy zyn oogmerk 

 zoo ver bereikte, dat Planten, door hem ge- 

 •lymd, het oog bedrogen zouden hebben, indien 

 de hand door het voelen geen duidelyk blyk van 

 droogmg gegeven had. Met dezen mynen bra- 

 ven vriend dikwils pratende over zyne kunft. 

 greep, en van mynen kant daar by voegende het 

 geen tot verbetering kon ftrekken, begrepen wy, 

 üat men, oni de koleu.ren in het droogen van 



Plan. 



