EN OP DE ViSCHJAGT AF TE RIGTEN. 6-J 



alles te rug brengt aan zynen Meeller , wat hy draa- 

 gen kan, en waar op men hem afgcrigt heeft, zo 

 neemt men hem mede naar een helder en niet al 

 te diep Water, hebbende eenige kleine doodeen 

 eenige redelyk groote leevendige Viflchen by zig. 

 Eerfl werpt men 'er de dooden in, die hy, zon- 

 der eenige twyfeling, zeer gewillig op zal vatten 3 

 en , zo dra hy 'er een van heeft , moet men hem te- 

 genhouden , dat hy ze aanflonds van zig geeft. 

 Eindelyk doet men ook de leevendigen in 't Wa- 

 ter, waar van hy 'er ook zonder moeite krygt, 

 en, zo dra hy 'er een boven brengt, geeft men 

 hem 'er aanftonds den Kop van. Op deeze wy- 

 ze is men zo ver gekomen, dat een Man, woo- 

 ^ nende in 't Kerfpel Oflerby , iiij het Noordelyk 

 Diftrikt van Chriftiansfladlebn in Schonen , ge- 

 naamd Bengt NilJJon , dagelyks van eenen dus aP 

 gerigten Otter zo veel Vifch bekomen heeft, dat 

 hy daar mede zyn gantfche Huisgezin onderhield. 

 Dewyl nu deeze Dieren anders de ViffGhen yer- 

 flinden , zo fchynt het van veel nuttigheid te zyn ; 

 dat zy den Menfch- door Vifch te vangen voor- 

 deel kunnen verfchaffen , en bovendien daar door 

 afgehouden wotden van het nadeel, dat zy an- 

 ders den Viiïcheren toebrengen , met de Netten. 

 in de Viffcheryen te verfcheuren. 



Een oude en een jonge Otter laaten zig bei- 

 den op de zelfde wyze afrigten , doch niet met 

 gelyke moeite, en de nuttigheid, die men 'er 

 van trekt, is ook niet even groot. Wam als eeri 

 il. Deel. * E 3 öd. 



