EN Aanmerkingen over 't Braaken. tg-. 



ISiettemin kan men geenszins twyfelen, of het 

 Braaken hangt af van eene louter Werktuiglyke 

 oorzaak , aan welke de Wil geen het minfte deel 

 heeft ; dewyl het dagelyks gebeurt , dat men door 

 begeerte en verlangen om te Braaken word ge- 

 pynigd , zonder dat men bedagt is om eenige poe- 

 ging, door het ophouden van de Ademhaaling, 

 daar toe aan te wenden. Heeft nu iemand ooit 

 gemerkt, wanneerhydeeze poogingen, in andere 

 omftandigheden, in 't werk ftelde, dat zy aan- 

 doening gehad hebben op de Maag , of , ' t gene 

 op 't- zelfde uitkomt, dat men in 't Braaken ge- 

 noopt ge weeft is om af te gaan, uitgenomen in 

 de Chokra Morbus, 't welk eene Krampagtige 

 Ziekte is vati de Maag en het Gedarmte. Eenigen 

 der genen, die, naCniRAC, het Konftgeftefvan 

 't Braaken verklaard hebben , wierden een gedeelte 

 van deeze zwaarigheden gewaar, en hebben ge- 

 tragt de zelven op te lofTen , door te zeggen , dat 

 de gelyktydige famentrekking van het Middehifc 

 en de Spieren van denBuilchet Braaken voorging, 

 maar dat de bovenfte mond van de Maag zig niet 

 opende, dan wanneer de Spieren desBuiks by 't 

 Middelrift overhaalden , en hetzelve noodzaakten 

 in deBorft terugtewyken. Doch, zalmenvol- 

 daan zyn met een zodanige uitlegging ? Ontledigt 

 de Blaas zig niet ten tyde van haare famentrek- 

 king? Dryftniet het Hart zyn Bloed geduurende 

 de Toeknyping uit ? Derhalve zou het iets zonder- 

 lings zyn , dat de Maag , die , naar 't gene men voor- 



II. Deel. F 5 gceft, 



