EN Aanmerkingen over 't Braaken. 91 



zy door de Ingewanden naar buiten worden uitge» 

 zet 5 maar in 't geheel verdwynt , als het tegendeel 

 plaats heeft : en nogthans ziet men niet dat de ge* 

 nen, welkerOnderlyf dmi enplatis, meer moei- 

 te hebben om te Braaken dan anderen. In de Tee- 

 ring is de '3uik niet alleen plat , maar ftaat zelfs bin» 

 nenwaards hol , weshalve dè voornaamfte Spieren, 

 in dit geval , eene kromme Lyn befchry ven moe- 

 ten , die binnenwaarcs is geboogen. Wat zal der- 

 halve gebeuren als zy zig famentrekken ? Zy zul- 

 len deregte lyn naderen en bygevolg de Ingewan- 

 den meer ruimte geeven, dat is minder drukken. 

 Nu vraag ik , hoe dan , in zulk een Geval , het 

 Braaken zal kunnen, gefchieden ? Men moet nog- 

 thans bekennen, dat het alsdan even zo dikwils 

 en met immer zo veel geweld gefchiedt, ja dat 

 de beweeging der Spieren naar de Ruggegraat 

 nog baarblykelyker is. Zou men dan , nu nog 

 verder, deeze beweeging veeleer aan derzelver 

 famentrekking durven toefchryven , dan aan 

 de verlkpping van 't Middelrift 't welk, in de 

 Borll te rug wykende , de Ingewanden , die 'er 

 aan gehegt zyn, weder doet opftygen; gelyk 

 pok aan de ontlediging van de Maag, welke, 

 minder uitgezet zynde, wykt voor de poogin- 

 gen van de uitwendige Lugt, die, perfende op 

 den Spieragtigen omtrek , de Maag naar de Rug- 

 gegraat moet te rug ftooten , zo menigmaal als een 

 tegengefteld Vermogen zulks niet verhindert? 



Zal men toevlugt neemen tot de Dwarfe 

 n. Deel. Spje- 



