138 Proeven van B. Franklin, 



draaden dus de aflen van het wiel uitmaaken. Het 

 draait horizontaal op een punt van de onderde 

 as, welkeop een ftukje koper ruft, datvaftgeplakt 

 is in een glazen zoutvat. Hetbovenft-eindvanzy- 

 ne as loopt;, door een gat in een dunne kopere plaat, 

 welke vaftgehecht is op een lang en fterk fluk 

 glas , 't welk dit wiel zes of agt duimen verhoud 

 van eenig niet elektriek lighaam, en een klein 

 balletje wafch of metaal boven op zig heeft om 

 'er het vuur in te houden. In een ronde kring 

 op den tafel daar dit wiel op ftaat, worden twaaff 

 kleine pilaarcn van glas gezet omtrent vier dui- 

 men van eikanderen 5 met een vingerhoed op 

 eiken. Op den rand van 't wiel is een kleine 

 looden kogel, welke door middel van een koper- 

 draad gemeenfchap heeft met het verguldfel 

 van de bovcnfie oppervlakte van het wiel ; en 

 omtrent ze& duimen daar van daan is een ander 

 kogeltje , 't welk op gelyke wyze gemeenfchap 

 heeft met de onderfie oppervlakte. Wanneer 

 men nu dit wiel door zyne bovenfte oppervlakte 

 laaden zal , moet men eene gemeenfchap maa- 

 ken uit de onderfie oppervlakte op den tafel. 

 Als 't wel gelaaden is , begint het zig te bewee- 

 gen: de kogel, die op 'tdichtfl; aan een pilaartje 

 is, beweegt zig na den .vingerhoed toe, dewel. 

 ke daar boven op ftaat, elektrizeert denzelven 

 in 't voorbygaan, en floot zig dan daar van af ^ de 

 volgende kogel, die gemeenfchap heeft met de 

 andere oppervlakte van het glas, trekt te fterker 



dien 



