DE A D E R L A A T I N G. 1^9 



z^mde zoo veel te kennelyker, omdat derzelver 

 Koleuren verfchillen : want de Stroom , die 

 van de zyde des Harts komt, is veel nitfteekcn. 

 der rood, dan die, welke van de zyde der Dar- 

 men komt , zynde de bleekfle. 



Deeze vlugge beweeging ontledigt byna ge- 

 heellyk de nabuurige Aders . Het Bloed , 't welk 

 'van 't Hart terugkeert, heeft grooter fnelheid dan 

 't gene van de Darmen afkomt: zyn loop houdt 

 ook langer aan ; en fomwylen is het de Stroom 

 van de zyde des Harts alleen, die Bloed verfchafr. 



De nabygelegen' Aders ondaften , uit de Ope- 

 ning, het Bloed, door eene regtvoortgaande en te- 

 rugkeerende beweeging; en ingevalle hetBlocd in 

 ftilftand is, beroert de Aderlaating hetzelve, gee- 

 vende de vloeibaarheid wederom aan die verga- 

 ring van Bolletjes, wellcen de ftililand hadt doen 

 verbaileren tot een foort van Olie- agtige Klomp. 



De Heer van Haller beweert, dat 'er 

 weinig verandering, zoo ten opzigt van de fnel. 

 heid als van de ontlediging, voorvalt in de 

 Aderen van *t Mefenteriiim , die zeer ver afge- 

 legen zyn van de genen, welken 'men heeft 

 geopend. Na zeven Aderlatingen, aldaar, ge- 

 daan te hebben, heeft hy de beweeging des 

 Bloeds, zelfsindeallerkleinfleHairbuisjes, nog 

 volle twee uuren zien aanhouden. Uit alle 

 deeze Hukken blykt, hoe bekwaam de Aderlaa- 

 ting is om den Omloop des Bloeds, opgehou- 

 den zynde, te hcrüellen in Drenkelingen, en in 



II. Deel. 1M 3 ' ï^^en. 



