Zwaluwen OVER WINTEREN. 199^ 



ftaart aan zyn buitenfle pennen als gepunt, en 

 egter verdeeld, uitloopt. 



§ ni. 



Wat de Bevinding binnen de Grenzen van Vokn 

 en Pruiljen omtrait de Zivalinven , die al- 

 daar vallen , geleerd hebbe ? 

 Dat zeer veele vogelen, die inderdaad niet 

 verhuizen, in Polen en Pruiffen, en overal, naar. 

 hunnen verfcheiden aart of volgens hunne ge- 

 flachten en foorten, des winters de vrye lucht 

 blyven genieten j dat ook anderen onder llee- 

 nen en wortelen van boomen zig legerfteden be- 

 reiden, waar uit zy kunnen gaan om aas te zoe- 

 ken, en waar in zy dan kunnen wederkeeren ^ 

 dat anderen wederom , zoo ver men door waar- 

 fchynlyke redenen naa kan gaan , of in holle 

 boomen, of in den grond zig verbergen, en, 

 even als de Infekten, van eene Slaapziekte (die 

 .de naafte itaat aan den dood is) overvallen Avor- 

 den , en zonder honger of ongemak in rufl bly- 

 ven, tot dat de Lentezon hun bloed weer in 

 deszelfs natiiurlyken omloop brengt, de leevens- 

 geeflen in de zenuwen gaande maakt, en ze 

 uit de flaap doende ontwaaken, hen tot de vlugt 

 weer toebereid : dit alles, denk ik, is niet door 

 Inbeeldingen, maar door de Ondervindinge zei- 

 ve genoeg beweezen. Niets legt 'er aan gelee- 

 gen, of ibmmigen der begraavene vogelen door 

 veelerlye gevallen omkoomen, of, gelyk dik- 

 wils de Leeurikken gebeurt, door 't viervoetig 

 II. D££L. ■ N 5 ge- 



