OjEVAAREN OVERWINTEREN. !l6^ 



minuuten, voor de deur; maar zy waren reeds 

 v*^cg, en 'k kon noch in de lugt noch m het veld 

 eenen enkelen meer verneemen ; of fchoon 'er, 

 naar verhaal van den kamerdienaar , honder- 

 den, ofwelduizend, v/arenby eengeweeft. Ik 

 befchiildigde myn vriend, dat hy nog gefluimerd 

 had; maar, t' onrecht; vermits de drek van dee- 

 ze groote troep, zoo als zy op het veld lag, de 

 waarheid van 't geval bewees , en duidlyk toon- 

 de dat myn vriend volkomen wakker was ge- 

 weeft. Het fpeet my nog een geruimen tyd daar 

 naa , dat het my niet had moogen gebeuren waar 

 te neemen , na welke ftreek de Ojevaars waren 

 heen getoogen , of, links r^ na Pok/?, of, rechts 

 af na den digtby geleegen FriJJerihajf, of, na de, 

 Oojlzee^ ofeindelyk, recht uit na Z>///Vj/^;;i/. On- 

 dertufTen leert ons dit geval eene uitzondering 

 te maaken op het zeggen van Bellonius, 

 daar hy fteUig verhaalt, „ wanneer de Ojevaars 

 „ heengaan, ziet men ze niet anders, dan in de 

 ,, lugt, by een gefchoold aan troepen". 



S IV. 



Wy zullen ons niet ophouden met de verhaa. 

 len van Swalbacius, die de Ojevaaren na 

 Egypte; van Oppianus, die ze na Ethiopië; 

 van Faber en Schwenkfeld, die ze na 

 Afrika doen verhuizen ; als ook niet met de be- 

 richten van Ekbald VAN Lettau, en van 

 andere Schryveren : Waat uit het reeds gezeg- 



II. Deel. ^^ 



