Gal-steenen en Bezoars. 307 



op gloeijende Kolen , en zy gaven geen kenne- 

 lyke Rook of Vlam; zy fcheenen egter flaau- 

 welyk Vuur te vatten, met eene Pisagtige Reuk; 

 vervolgens wierden zy zwart en verteerden vry 

 fchielyk tot Stof. De Steenen; die gevonden 

 waren in de Galblaas van den Man van zeftig 

 Jaaren , waar 'van wy hier voor gewag maak- 

 ten, hebben geene andere uitwerking voortge- 

 bragt, toen zy op gloeijende Kolen geworpen 

 werden, fchoon zy vooraf aan ftukken waren 

 geflagen. 



Het is derhalve zeker, dat men Gal-fteenen 

 vindt di^ niet branden, of ten minlle die op 

 geene kennelyke wyze Vuur vatten. Dit kan 

 gebeuren , om redeii4at de Samen ftellen de Stof- 

 , fen van de Gal, in Onderwerpen by wien de 

 voortbrenging van zodanige Steenen plaats heeft , 

 niet in de vereifchte evenredigheid zyn ; dat de 

 Lympba., welke een weezentlyk gedeelte van dit 

 Vogt uitmaakt, te veel de overhand heeft bo- 

 ven het Olieagtig gedeelte , of dat dezelve , te 

 veel verdikt zynd e, ip deeze Steenen het OHe- 

 ggtig gedeelte als een Vernis omkleedt, der- 

 maate , dat dezelven in 't geheel geene of maar 

 weinige vatbaarheid kunnen hebben voor de 

 werking van het Vuur. 



De Steenen , welken ik hier tot een voorbeeld 

 heb bygebragt, hebben nog andere overeenkoni- 

 ften met onzen Bezoar,naamelyk ten opzigt van 

 de vaftheid of zwaarte hunner zelfftandigheid, 



U. Deel. V 3 alZO 



