DES GEBrvUlKS VAN KoPEREN VaATWERK. 321 



waafeming weggenomen liebbe, niettemin ee- 

 nen zo hoogen U'ap van bytende en brandende 

 werking, dat het als een gloeiende KoledeTong 

 fchroeit, wanneer 'er llegts zo veel opgelegd 

 wordt, als men met de punt van eene Speld 

 kan opneemen. Ja , wat zal men zeggen van die 

 volmaakte Metaalen, het Goud en Ziher^ waar 

 uit de oude Chymiften voorgaven hun algemeen 

 Geneesmiddel te bereiden, 't welk den Menfch 

 een veel langer tyd dan natuurlyk moeft doen 

 ieeven? Zien wy niet, dat deeze zo edele, en 

 van onheuglyke tyden af voor allerheilzaamil 

 befaamde Metaalen, door middel van Zuure 

 Geeften veranderen in fchroomelyke Vergiften f- 



Myn oogmerk, met deeze kleine uitweiding, 

 is alleen geweeft, aan te toonen, dat de bran- 

 dende en vergiftige Knaaging der Metaalen by^ 

 iia alleen afhangt van de Scheidvogten , waar- 

 door zy in Zouten of Vitrioolen zyn veranderd. 

 Hier uit volgt natuurlyk deeze Befluitneeming: 

 dat een Metaal^ "'t -ivelk niet ontbonden is ineenig 

 Mineraal Zuur , en de Ontbifiding toelaat van iets 

 genomen uit een ander Ryk der Natuur, dooreene 

 Ontbinding van dit foort juift niet verkrygt eene ei- 

 gentlyk gezegde Vergiftige hoedanigheid: fchoon 

 men hier door die min of meer fcherpe en wal- 

 gelyke Samentrekking, welke in al te groote 

 hoeveelheid zelfs fchadelyk is, zo eigen zynde 

 aan alle de ontbonden IN'Ietaalen , niet kan ont- 

 gaan , zelfs niet in het Yzer , wanneer hetzelve 



II. Dee;„ X a doof 



