OVER DE KiNDERPOKJES. 35! 



y ■ 



J742 , bevangen jmet de gewoons Toevallen 

 van eenc Koorts, vergezeld met een fchielyk 

 verlies van kragten ; zo dac zy , te bedde gebragt 

 zvnde , niet in ftaac was een oogenblik op te 

 fitten , zonder overend gehouden te worden. 

 Naderhand wierdt zy ylhoofdig en gaf den vier- 

 den dag zeer veel over, waar op de Kinderpok- 

 jes zig openbaarden ^ die allengs toenamen. Zy 

 waren groot , van 't onderfcheiden foort en niqt 

 zeer talryk. De eerfte drie dagen , na het yi^- 

 koracn, vorderden zy naar wenfch ; het Braa- 

 ken hieldt fpoedig op^ en wy begonnea ons te 

 vleijcn dat al het gevaar wel haafl: over zou zyn ; 

 maar den agtlien raakten de Puiften aan 't ftaan , 

 en alles verergde. Daar op beval ik , Blaar- 

 trekkende Pleiders te leggcH aan de Armen , en 

 hcete hartfterkende Middelen rykelyk in te gee- 

 ven met verfcheide herhaalingen , om den groei 

 der Fuiften te bevorderen , en dezelve tot ryp- 

 heid te brengen. Op die manier gingen wy 

 twee dagen voort, zonder uitwerking, terwyl 

 zy in tegendeel nimmer werdt, en op den twee- 

 èèn dag waren overal de Puiften neergeflagen, 

 yertooncnde zig in 't Aangezigt geheel droog en 

 rimpelig; zy zwelgdcnict de uiterfte moeielyk- 

 heid , hebbende geen de minde kragten meer, 

 en iedereen oordeelde , dat alle hope van her- 

 ftelling verlooren ware. Ik zelf dagt dat zy 

 geen etmaal, of naauwlyks twaalf Uuren, lan- 

 ger leeven zou. De Apotheker die haar Zoon 

 was 3 ziende het uiterfte gevaar , waarin zyn 

 n. Deel. Z Moe- 



