DEN SpRING-KevER. 4D5 



rnanier, op welke onze Kever fprlngt, vergelyken 

 met die van den gcwoonen Sprinkhaan. Deeze 

 laafte heetc hcc behulp van zulk eenen ftoo: niet 

 noüdig als de Kever, om reden van 'c fpcelcn 

 zynerpoocen, welker bevveeging hem, in 'cdoeti 

 van de fprongen , genoegzaame verfnelling by- 

 zet. Zyne bev/eeging komt eerder uit, op ecnc 

 beweeging van voortwcrping dan van ftoocirg: 

 in den fprong gaat zyn lighaam heen in een 

 regte linie , voortgebragt door twee Hukken 

 van een cirkel , waar van het eene fiuk tot zyn 

 middelpunt heeft het grontftuk van den poot ge- 

 zet tegen den grond, en tot zyn ftraal de lengte 

 vaneden gehcelen poot; het andere Huk beeft toe 

 zyn, middelpunt het-gevvricht tuffen den voet en 

 de dye , en tot ftraal de lengte van deeze dye. 

 De linie welke het zwaarte -middelpunt van zyn 

 lighaam 4oorloopt , is van eene aanmerkelyke 

 lengte in vergelyking met het kleine ftuk des cir- 

 kels, ?t welk des Springkevers beweeging maakt; 

 en om deeze reden was aan deezen laaften het 

 vermobgen van op de lighaamen eenen ftoot te 

 geeven noodzaaklyk, om de ruimte in welke zy- 

 ne leeden werken te vergoeden. 



Door de ondervinding zien wy, dat onze Ke- 

 ver zig van zynen fprong bedient om zig, wan- 

 neer hy agter over ligt, op zyne pooten neder 

 te brengen. Zonder deeze manier van te fprin- 

 gen zou het buiten twyfel al te bezwaarlyk voor 

 hem zyn , zig weder op de been te herftellen , en 

 ?t blykt dan ook , dat dit déne der redenen i$ 



JI. Deel. Cc 4 waar- 



