594 Vérh. over het Kolyk van Poitöu^ 



5, een gevoel van ongemakkelyke opvulling ont<^ 

 „ ftaat 'er, als wanneer men te veel gegeten 

 5, heeft, doch zy is niet vry van Pyn. Men 

 „ wordt langs hoe hardlyvigcr ; het Wate- 

 „ ren vermindert ; de afkeer van Voedzel is 

 „ grooter ; de Braakluft neemt toe met Pynen', 

 „ die wel dra aanhoudende worden. Na 't op* 

 „ rufpen volgt o^ de Walging braaken , dat 

 5, Voor een oogenblik de Pyn wegneemt , doch 

 „ die, fchielyk weder verheffende, en met ge- 

 5, lyke benaauwdheid heviger geworden zynde, 

 „ het geheele Lighaam ontroert, hatende het- 

 „ zelve geene verkwikking genieten van Slaap. 



„ Alsdan wordt de Buik , doch voornaa- 

 j, melyk de Navel, als of dezelve aan dcRuggcf- 

 j, graat 'gehegt was, in waards getrokken. Een 

 „ Koortsje ontflaat *er met een ingetrokken 

 ^ Pols, woeligheid des Lighaams, grooter be- 

 ,f naauwdheid, de hik, perfing tot afgaan, op- 

 5, ftopping van 'c wateren , kramp van de Wa- 

 ^, terblaas en den Aarsdarm , die ook zo verre 

 „ in waards opgetrokken wordt, dat hy geene 

 5, Winden uitlaat, en zelfs niet gemakkelyk de 

 „ Klyfteeren inneemt. Het Lighaam vermagert 

 „ en teert allengs uit. De Stem, die flaauwér 

 "j, raauw en heefch wordt , gaat dikwils over 

 3, tot een volftrekte Spraakeloosheid. 



„ Behalve de Kolykpyn , ontftaan 'er bran- 

 5, dende Pynlykheden inde Ledemaaten, eerft 

 8, in de bovenfte , daar na in de onderfte : als- 

 „ dan vermindert de Pyn- in den Buik van lang- 



