1^1 V o o R B E R I G T. 



de in^dit Jeven beoefende Wetenschappen ook, 

 in het toekomend leven , tot vermeerdering van 

 den gelukstaat der gezah'gdcn zullen kunnen die- 

 nen ? Zoo ja; welke zijn dan die Wetenschap- 

 pen , waarop de mensch , naast de kennis van 

 God en zijnen dienst, zich in dit leven vooral 

 behoort toe te leggen , om van derzelver aanvan* 

 keiijke kennis ook aan gene zijde van het graf 

 de zaligste gevolgen te kunnen hopen ? 



Het Genoofschap ontving twee antwoorden on- 

 der de spreuken : Optimarumartium scientiane 

 rtwrtuo qiddem eripietw , en : Felicem qui ista 

 jam novtt. Htt eerste werdt als voldoende be- 

 antwoording aangenomen , en alzoo aan den Schrij- 

 ver van hetzelve de gouden Medaille toegekend. 

 Bij de opening van het biljet bleek Scluijver te zijn 

 P. VA N D E R W lïi L I G E N , Predikant te Thiel. 

 Het tweede werd geoordeeld ook zoo veel goeds 

 te hebben , dat aan den Schrijver de zilveren 

 Medaille werd toegewezen. De Heer C. \V. Pi^PE, 

 Predikant te lieusden beeft zich vervolgens als 

 Schrijver bekend gemaakt, aan wien dan ook de 

 zilverea eermunt is intgeieikt. 



In bet Voorberigt des derden Deels , bladz. ?54 

 en 35 is gemeld, welke antwoorden waren in- 

 gekomen op de bij bet Programma \an i8i8 

 voorgestelde Vraag , 



LXXXVI. Over de inrigtingen en den invloed 

 der Gildisn, Van 



