ik niet gevoelen hoe vee! het zegt » de verdlens* 

 ten van groóte mannen in hel ware licht te plaat- 

 sen? — Zekerlijk! het is toch wei geene onbe-" 

 duidende bemoeijing , hen , en Ituane weldadige 

 betrekkingen tot de IMaatschappi] , hunne werk- 

 zaamheden , waar door zij huune Medeburgers op 

 het duurst aan zich verphgtten, — doch welker 

 , invloed bij dea voorrgezvveepten gang van dui- 

 zendvoudige wissehngen , of onopgemerkt bJeef, 

 o/" waaraan men was gewoon ^ewoiden,— aan- 

 schouwelijk daar te stellen ! ^ 



Wie zou dan niet schroinen , de hulde toe te 

 brengen aan de asch en aan de hooge verdiensten 

 van eenen schorer?— dit te doen, in naam 

 van een achtbaar Genoofschap ? 



Verre, verre van mij a'lhans, het overmoedig 

 denkbeeld, dat zulks niet boven mijne krachten 

 zij ! — dat ik daar in zoo zal slagen , dat de uit- 

 muntendheid van onzen edelen Ontslapenen door 

 mijne voordragt niet ontluisterd worde , en üt 

 slechts eenigermate aan uwe verwacLting beant- 

 woorde. 



Of is dit slechts voorwendsel, geveinsde ne- 

 derigheid?— Zou het dit hunnen zijn?— Is dan 

 die hartenboeijende welsprekendheid, met weLke 

 Yoormaals in Uwe Vetgaderingen de onnavolgbare 

 TAN DER PAiiM, de nagedachtenis, van zij- 

 nen VAN DE PERRE veieèrde j is liet schooi^ 

 reUebeleid ; w^^armede de eeivvaardige DRiJFiioue 



A 2 de 



