öing bij des oveilieerschers tcgenwoortlighelcl ons 

 tot bitterheid werd.— Onze straten hengen hefc 

 nog, hoe onze Medeburgers met weedom, ver- 

 ontwaardiging en kommer in de ziel elkanderea 

 ontmoetten , over den hoon hmmen geh'efden Bur- 

 gemeester aangedaan , en het lot , dat hera ko» 

 wachten. 



Dan , veiUg in de hoede des Almagtigen , cri 

 gehuld in zijne onsclnild, wandelde de beleedigde 

 !^Jan met zijne Gade onder ons bedaardclijk daar 

 henen ; vleide hij zich geiustelijk in de armen 

 van den slaap, en,-shiimerde verkwikkelijk in. 



Te gewigtig echter waren de omstandigheden, 

 dan dat hij de doelmatigste middelen niet zoude 

 hebben aangewend, om de pijlen des lasters te 

 verslompen, ofderzelver doel te doen missen. 



Napoleon hoorde , en wilde hooren, -^ 

 Daar 'staat schor er voor hem, in al de acht- 

 bare majesteit, die deri man zoo natuurlijk eigen 

 was, — en wat zeide hij nu tot den geweldigen ? 

 ■yvat durlde hij de^en te gemoet voeien ?— Wilt 

 ge , M. H. iets van die redenen hooren ? — het 

 zij zoo ! — doch weet, dat de woorden , door 

 mijnen mond , in onze taal gesproken , met geené 

 mogelijkheid dien kraclitvollen nadiuk kunnen 

 hebbpn , welken alleen de beleedigde Man , die 

 in deze oogenbhkken zijne waarde gevoelde, aaq 

 dezelve geven kon. 



