Dus besloot hij zijne rede: 



35 Ik weet het Sire! mijn lot, is in uwc handen,-» 

 » Gij kunt met mij Ijantlelen naar welgevallen,—» 

 » Na mijne rust, mijne gezondheid en het groot- 

 >) ste deel mijnes levens aan het welzijn mijner 

 3> Mcdeburgeren te hebben opgeofFerd, vrees il^ 

 » zel.'s den dood niet. 



5) Ik Ijeroep mij op hun geAveten. Ik beroep 

 >^ mi) zells op dat der Engelschen , of zij mij 

 » kunnen bev/ijzen , hun ooit in eenig opzigt 

 » te zijn toegedaan geweest , en of ik iets ver- 

 » rigt heb, dat tot nadeel der belangen van Hol- 

 30 land of van Frankrijk strekken kon. 



» 't Is waar , de Hollanders beminnen de Fran* 

 y> schen niet , maar nog minder houden zij van 

 )) de Engclsclien. Zij beniinnen slechts hun Va- 

 3D dcriand en men zal hen altijd getrouw vin- 

 7) den, aan den gebieder, die hun gegeven 

 y) wordt. Deze gevoelens hebben zij aan deij 

 y> Godsdienst te danken. 



» Voor 't overige , Sire , verklare ik U , dat, 

 yy zoo eenige andere Natie dan de Engelsche , 

 ?> ja , zoo de Engelschen zelve weder Middelburg 

 » binnen kwamen , ik mij niet anders zou knn- 

 » nen gedragen , dan ik mij gedragen heb j 

 y> dat is , te handelen^als een eerlijk Man." 



Wat, bij deze toespraak, in het hart van 

 IfAPOiiEpK omging, wst^ wij lUett-* Z-oudeo 



