K 44 )^ 



dinj^ aan 7i)ne levenskracht , en zoo ging hij ^ca 

 wefj van eiken stervehng \ (d) 



Maar nam bij nu ook alle zijne waardigheden 

 en aardsehen luistci" met zich mede in 't ander 

 leven, waar zij niets kunnen gelden ? 



jVeen , neen ! met schooner kieed , dan waarin 



wij hem immer hier zagen uitgedost, ging hij de 



eeuwigheid in : de ootmoed eens hoogsthewel-r 



dadigden zondaars, de verdiensten i^an zijnen 



Zaligmaker Jezus Christus , uit loutere ger 



nctde / ( ö ) 



Eu 



(<?) In October 1S17. -arerd hij overvallen door eene 

 soort van beroerte, aan welker gevolgen hij ?;eer veel heeft 

 geleden. Hij ontsliep den 19 Januarij 1B22, des morgens 

 ten 6 uren, in den ouderdom van bijna 61 jaren. 



(«) Uiterst kalm wpren .overigen» 's Maris laatste uren. 

 Gevoeiende dat hij zeer verzwakte, verlangde hij, nopens. 

 zijnen toestand, het onbewimpeld gevoelen van den Heer 

 DE jONGt, zijnen Geneesheer ; — deze verkla^'de hem 

 dan, dat zijn einde niet meer ver af konde zijn, en nu 

 schikte de waardige Man zich ook geheel tot sterven;-^, 

 nam afscheid van zijne geliefde naaste betrekkingen, en be- 

 geerde de vertroostende toespraak vanden Predikant vaw 

 DEI NS E. Hij scheen thans, bij de laatste opflikkering 

 zijner Icvenslamp , weder geheel schorer te zijn. On- 

 der anderen verzocht hij den Heer van deiwse hem iets 

 te herinneren uit het Graf van den Heer f e i t h , be. 

 paaldclijk uit den tweeden zang : Hit memchelijk geslacht 

 valt toch ah iladeren r.f, enz. — Hij herhaalde het slot van 

 eiken regel, of sprak het reeds vooraf uit. 



Hij was en bleef de bedaardstc van allen, die zijn sterf- 

 bed omringden. — Eindelijk nam de bewustheid af; van 

 zijne zittende houding zeeg hij zachtelijk rywaarts , t% 

 ^i& tin meer. 



