1§urgcrij van Middelburg) eene ?.eet ctoelmatigé 

 aanspraak ; den Keizer vooral bepalende bij het 

 nog voortdurend dankgevoel der Ingezetenen aail 

 Koning lodeWijk over het Besluit van den 6, 

 Junij 1809, éii bij hun vurig verlangen^ dat zooi 

 Veel goeds door de vereeniging met Frankrijk niet 

 Voor altijd niogt verloren zijn ; voorts aller be- 

 langen 's Keizers welwillendheid aanbevelende. 



Napoleon scheen met aandacht de aanspraalé 

 tehooren , en beantwoordde dezelve koilelLjk , met 

 Tcrklaring van zijne goede gezindheid jegens Zee'* 

 land.'^ Het kwam vervolgens tot een gesprek^ 

 en, daar 'er toch bij den Keizer eenige vooringe- 

 nomenheid doorstraalde, nam de lieer schok ER; 

 bet woord ^ en bieid voor de vuist en met eene 

 uit het hart vloeijende welsprekendheid ^ den Kei- 

 zer eene redevoering^ diedeFransche Ilüvclingcil' 

 en Ambtenaren, daar tegenwoordig, verbaasde j 

 daar hij de drie aangevoerde beschuldigingen vol- 

 komenhjk vcinietigde ; voorts de Regeling van 

 Mi-ddelbiirg vrijsprak , en eindelijk , d£;ar hij 

 persoonlijk door NAPOX.EOÏJ was aangevallen ^ 

 ook zichzelven krachtelijk en m.ahmoediglijk ver-» 

 dedigde, terwijl hij zijne rede aldus besloot: 



Je sais , Sire ! que mort sort est entre poë 

 mains. T^gus pouvez faire de moi ce que voui 

 voulez. Je ne orains mérne pas la mort , aprèa 

 fxvoir sacrifié mort repos , ma saiUé et la plus 



grdri^ 



