( ^4) 



, Maar, mijne Ileeren ! ik liet mij daar, door 



een weemoedig gevoel , wegsicpcn 



Zou men vragen , welk et ricn trap van vermaard- 

 heid onze Lambreciitsen in de ge'eeide 

 wereld beklommen had ? ik antwoord : hij was 

 Lid van het Koninkhjk Instituut 2% klasse; — ■ 

 van verscheidene andere Genootschappt^n , als : 

 Yan de Nederlandsche Letterkunde te Leijden ; — 

 Tan deAkademie van Brussel, Zijn naam was 

 bij alle geleerden in ons Vaderland met roem 

 bekend , enreeds vroeg iiad hij op eene reis met 

 Professor te Water, duor Noord-Holland, 

 Vriesland en Groningen , kennis met onderschei- 

 dene Geleerden gemaakt : kennis, die hij in 

 het vervolg bleef aankweeken. ■«-- 



IV. 



Wij hebben den Heer La m b r e c ii t s e n als 

 Staatsman ,— als Geleerden beschouwd. Hem 

 als Mensch en Burger te sclietsen , is de taak , 

 die nu volgt. 



Dit tafereel uitvoerig af te malen , — aan die 

 schilderij , zoo rijk aan stof, die kracht van uit- 

 drukking , die uitv/erking , dien gloed te ge- 

 ven , die dezelve vereischen zoude , is boven 

 mijn bereik : ook verbiedt mij bescheidenheid 

 hier in bijzonderheden te treden , van het geen 

 een onzer iiedea vooruemens is , opzettelijk in 



een 



