•-( 55 );— ■ 



kotnisten, op redenering a priori gegionde leer 

 der nieuwere staathuistiouHkunde leidt (*). 



Maar , wat meer is , onze Voorvaderen hadden 

 ook hunne leer ongevoelig voor een aanmeike- 

 lijk gedeelte in praktijk gehragt. Want, men 

 tnoge het , zoo men wil , met onze geleerde land- 

 genooten Wagenaar, Kluit en MeijerC^), 

 aan den aristokiatisclien geest van het Staats- en 

 Stedelijk bestuur toeschrijven, dat de Stads- re- 

 geringen , onder begunstiging der Staten zelf, de 

 Gilden van invloed op het bestuur beroofden , en 

 ze zeer kort-wiekten , en kort hielden : het is ze- 

 ker, dat de grofste misbruiken en nadeelen, die 

 men aan de Gilden te last hoort leggen , bij ons , 

 (door wijze bepalingen , yoorgekomen of aigesne- 

 den waren. 



De invloed der Gilden in Lands- of Sladsbe^ 

 $tier) die veeltijds tpt opschuddingen en beroerten 



aan- 



'(♦) Het is echter waar, dat reeds in 1614, op eene 

 Vergadering van de St»ten- Generaal iiiVrankrijk de Derdf 



• Staat Qliers-État^ tegen deze instellingen opkwam. Zi» 

 Chaptal, definJ. franc- T. 2 3*3. sv. — ja Rundt 



' getuigt en toont aan, dat reeds in de dertiende eeuw de 

 Duitsche Keizers zich alle moeite gaven om ze weer kwijt 

 te worden ; doch te vergeefs. Cru>i(is. d. gem, Deutsche 

 frfvairechts, § 468. E dit, 1806. 



( § ) Esprit des 'I/tstit, Judida/rts , Tom. IV. ch. 4. E 1 I|i$ 



