' -^C i56 )- 



feefwelk mij bij proefneming bleek een zuur Ie 

 Zijn («). 



$ 5j. Ik ga dit Hoofdstuk besluiten met twee 

 proeven van eenen anderen aard, die, hoe wel 

 niet met den Pbosphorus genomen , echter bij de 

 meer ontwikkelde verklaring van de oorzaken 

 zijner zellonlrlamming in liet luchtledige , van 

 eenig nut kunnen zijn ; te meer voeg ik deze 

 bierbij , om dat zij de opmerking van den Na- 

 tuurkundiijen verdienen. 



De eerste is eeue proef op de ontvlamming 

 «?er hriqiiets oxigènés ; de andere eene op het 

 Jaden eener Leijchche Jlesch in het luchtledige. 



Proef 76. 



Men neme een of twee dier zwavelstokjes , die 

 hriquüts oxigènés ( ^ ) genoemd worden , en 

 bindc deze aan een dergelijk schuivend draad, als 

 « d in Fig. i3, onder eene glazen klok, voorts 

 zette men vlak onder het schuivend draad, waar- 

 aan de zwavelstokjes hangen, een klein glaasje 



(eene 



(j) De witte stof waarmede de rolletjes bekleed zijn , 

 is dus eene voor o;t:;^ra^a"e vatbare zelfscandightiJ. ■, 



" (?) Men weet dat de roode stof, met welke die zwa* 

 Velstokjes aan derzelver uiteinden voorzien zijn, overzurt 

 zeezoulzuTC potasch tn zuikcr met een weinig me:iie vermengd 

 js; en dat men deze in zwavelzuur indoooende , en daar 

 Weei uitti-QJikende, dadelijk als van zelve ziet ontvlammcq» 



