— ( 2 20 ) — 



Pho^pTionis den vercischten graad van liiüe ntn 

 te ontvlamraen , niet bekomen kan {/i); y^ int al 

 wordt, l)!j h(?t gebruik van klokken eenlie*^^e-' 

 wone grootte, de verijüng der lucht 700 ver voort- 

 gezet, dat de kwik nog maar ééne lijn hoog indo- 

 peilbuis blijft staan (het welk a's de grootste ver- 

 fjüng kan aangemerkt worden ) dau kan de zelf- 

 ontvlamming van den Phosphorus ook nog eenen 

 aanvang nemen, zoo als dit den Heer van Rïa- 

 rum gebleken is (i), tot welken verijJings-graad 

 ik het maar zeer zeldzaam Iseb kunnen brengen ; 

 maar daar nu, bij een e zoa ver gevorderde ver- 

 ijling de lucht in de klokken nog eene digtheid 

 vaa omtrent ^55 der dan)pkringsluclit behoudt, 

 zoo kunnen wij dit verschijnsel , eigenlijk geerv 

 ontvlaimrimg in 1, ijdel noemen , en hel is hier- 

 óna dat dit beredeneerde wegens de noodzake- 

 lijkheid van hot overblijven eener zekere hoeveel- 

 heid 



moet worden; maar uit eene andere oorzaak ontstaat, ver» 

 gehjkt S 95, zoo ook Proef ij en 39, waar over nader ia 



S85. 



(A) Het welk te wijten is aan het wamtestof gelei- 

 dend vcrmogeii der zclf&(andigheden , met welke de Phos- 

 phorus geisoleerd heete. 



( «■ ) Ik voege hierbij het geen de Heer van Maruni 

 daaromtrent waargenomen heeft ; ,, Ik onderzocht , hoe 

 ^ verre de lucht, waarin de Phosphorus ontvlammen kan, 

 , vcrijld kan zijn, en zag denzclven eenmaal ontvlammen in 

 ^ lucht, waarin de kwik van de verkorte peilbuis, slechts. 

 i, ééne lijn word opgehouden." Zie de bovengemelde Vtf' 

 iandeüng § 9, 



