— ( 258 )— 



dit met de sclicniundigen van onzen tijd , dat de 

 licht- en waimtestof, die bij brandende b'gclia- 

 men vrij wordt , in de nieesle gevallen en gioo- 

 tendeels, niet uil dte ligchanien zelven, maar uil 

 liet ontleed zuuislolgas vooitkonien ; doch op 

 welken grond van waarschijnlijkheid zou men 

 staande willen houden , dat deze beide , ( de liclit 

 ei^ warratestof) bij de verbranding slechts enkel 

 en alleen uit dit gas, of' vve!k gas het ook zijn 

 mag (^), zullen voortvlueijen ? Hebben alle iig- 

 chanfen niet eene zekere hoeveelheid warmte- 

 stof ? zou er eene ruimte lusschen de deeltjes 

 in de ligchamen zijn , waar zich deze stof niet 

 bevond {k)? En is zij het niet, die in de lig- 

 chamen aldus door de kracht der verwandschap 

 of aantrekking besloten , een gedeelte van hunne 

 zelfstandigheid en zelfs van hunne vastheid uit- 

 maakt ( j ) , en welker hoeveelheid naar het ver- 

 schil der zelfstandighedcn merkehjk verschillende 

 is? [k). De scheikunde heeft aan dezelve, in die 

 gevallen , den naam van vastgelegde verbondene 



en 



(^) Ook in andere gassoorten ondergaat de Phospho» 

 rus eene ware verbranding , men denke aan het gas azute 

 (itmospheriquc C zoo als uit mijne proefnemingen biijla) cu 

 aan het gas acUh muriatique oxighii. 



(A) Hoe schoon is dit door La vo is Ier ontwikkeld, 

 Qrondbcg. Deel 1. bl. i6 en 17. 



(/) Lavoisier, Grondlcg. Deel I. bl. ao. 



C*} UP*y» Sysumatisch Handboek U Deel W. 153. 



