-.( »7i )- 



§ 90. Na aldus aangetoond te lieLben, datr 

 om dea Pliosplioius tot ecne zelfontvlaiDniing iü 

 't Ijdel te brengen , zijr.e warrntestof in bewe-- 

 ging moet komen («)y z«l zulks echter no^ 

 niet gelukken (o), indien die Uof in hare 

 beweging niet werd opgeteerd. Dat als eca 

 tweede voreisclite ( $ 89 ) tot liet onlsleken vaa 

 deu Phospfiorus bij deze proeven gevorderd , 

 ga ik nu onlwikkelen. 



Dewijl de warrntestof zich door uitstooting en 

 voortdrijviug harer deeltjes naar builen , zoo a!$ 

 in ^ 89 bewezen is, uit den Phosphorus bij eene> 

 rergevorderde luchlsverijling ontlasten kan (/?)> 



zai 



(» ) Zijnde dit het eerste vereischtc voorgesteld in $ Spu 



(o) Ingevolge hetgeen in de laatstvooigaande % be- 

 wezen is. 



(^) Geheel en al kan de Phosphorus door deze bewer- 

 king (de lachtjvenjling) niet van zijne warn:tcstof beioofd 

 ^yorden : dit volgt uit ht^t afnemend vermogen der veei^ 

 kracht van derzciver laacstovEtblijvende declrjes. Ter op^ 

 hclJering hier van , denke men aau de luchtdeeltjes , die 

 alijj nog overblijven in cenen ontvanger, uit welki.'n de 

 lucht tot den uitersten graad weggenomen is; gelijk, de^e^ 

 wcinieen dan nog den geheelen inhoud der klok vervullen» 

 ftüo zon men ook hier bij den Phoi-phorus , indien zooda- 

 nig eene verre uitputting der wanntesiuf Diogclijk ware,- 

 zich het geval verbeelden moeten. Doch zoodanig iets is 

 niet mugelijk, uit hoofde der tegenstandbiedingen van het 

 calorique (ïie Aaiimerk. g § 89); en ook oni redenen, die 

 ons nog in 't vervolg zullvn voorkomen : gedeeltelijk der- 

 halve maar, zal de warrntestof door middel dir luchtsrer* 

 ^ling den Ptiu;)^horus kuuuea ouiwijkeo^ 



