~C ^95 )-, 



lang hij met dil vocut I>ezet is, niet ontvlammen 

 kan j heUelve most dan op de eéne of anclrre 

 wijze uit den weg geruirr.d worden : dit nu kan 

 naar mijn inzien , op tweederlei wijze geschieden , 

 Toor eerst : door verdamping , we>ke te weeg 

 moet gebragt worden , door de hitte aan den 

 Pliospliorus zeiven aanwezig. Maar, daar dit vocht 

 tijdj-ns het eerste tijdperk der FucLtsverijhng (dat 

 'is, zoolang de phosphorescentie duurt) nog eenig-. 

 zins vermeerdert, moet er noodzakelijk veel warni- 

 testof besteed worden, om hetzelve te doen yer- 

 dwijnen, en d*^a Phosphorus op te droogen: hoe 

 zeer nu moet dit de ignicentie en ontvlammin.f»' 

 vertragen , moeijelijk , en soms geheel onmo'^e- 

 lijk maken. Ve; aagen zeg ik ; ran daar dat die 

 ontvlamming, hij eeue inrigting als in de 49ste 

 Proef , veel later ^Is bij eene menigte andere 

 proüven zich voordeed. Maar soms v,'ordt de 

 jgniecntie, ten mmste de zelfontvlamming er ge- 

 heel onmogeiijk door ; hetwelk in de beantwoor^ 

 ding der volgende bedenking nader zal ontwik- 

 keld worden. De tweede wijze, om den Phos- 

 pLorus van dit vocht te ontdoen, bestaat hierin , daê 

 ■ren dezelve legt op, of bever omwindt met zoo- 

 danige stoffen, in welke hetzelve gereedelijk kan 

 intreJthen. De meest hiertoe geschikte zelistan- 

 dlghedcH, zijn zaker katoenen , wollen en linnen 

 ttojfen , voorts vloei- *iVi Jiltereer-papier , zach-' 

 ifi /ioarsoorten y als ook die , tusschen wolke 



T 4 Jit 



