( 10 ) 



danig graan zal men bij het zaaijen even ver kö- 

 hjen , als met vier schepels van groote korrels. 



Tot de bevordering van den groei , diejit de 

 i)loem van het graan , ten einde het kleine plantje 

 te voeden, van deszelfs eerste ontwikkeling af, 

 tot dien tijd , dat deszelfs worteltjes in staat zijn 

 om het voedsel uit de bereide aarde tot zich te 

 trekken ; tot dit oogmerk is een tiende gedeelte 

 Van een gezond tarwen- korreltje meer dan ge- 

 noeg. Gemeenlijk neemt men voor zaaikoorn 

 de beste monsters die te krijgen zijn, dat is, de 

 zoodanige, die de meeste bloem in zich bevatten: 

 doch dit is ounoodige verspilling van der men- 

 schen levensonderhoud j zelfs de kleinste konels 

 zullen bij ondervinding bevonden worden , de 

 soort waaruit zij voortkwamen, even goed voort 

 te tcelen als de grootere korrels. 



Elke tarwehaar bestaat uit een aantal kelken, 

 Lij afwisseling aan iedere zijde van het stroo ge- 

 plaatst ; de laagste bevatten , naar mate het gewas 

 meer of min voordeelig is , drie of vier korrels , 

 die bijna even groot zijn ; doch aan den top der 

 ■aar, waar het voedsel, doorliet grooter aantal van 

 ielken, die nadei- bij den wortel zijn , minder 

 is , is de derde en vierde korrel meestal niet 

 evenredig aan de overige, maar meer rimpelig en 

 klein. Deze kleine korrels hebben echter voor- 

 raad genoeg ter voorttêeling , en deelen even rij- 

 kelijk in het sap (of bloed, gelijk men ten aan- 



suen 



