( i4 )^ 



mij instemmen en een gevoelen ter zijden zetlen . 

 dat bijna algemeen is aangenomen? Vraagt de 

 Landlieden naar de oorzaak van liet bederf hun- 

 ner veldvruchten , bij hen bekend onder de be- 

 naming van Honigdaauw, meest alle zullen zij 

 antwoorden : » Die is een vettige daauvv , die 

 j) op onze graanplanten valt en stoffen aanvoert, 

 » die zich aan dezelve vastzetten , in bladen en 

 >) halmen openingen maken en het gewas dik- 

 y> wijls geheel bederven. Het stroo verliest zij- 

 » nen glans, wordt zwart, broos en stoffig en is 

 D» slecht voeder voor het vee ; en het graan is al- 

 )) tijd smal en ligt en somtijds zoo slecht dat hel 

 y> onbekwaam is om er brood van te bakicen.'* 



Dat het Natuurverschijnsel , Honigdaauw ge- 

 naamd, door daauw of nevels veroorzaakt wordt, 

 is ook in de opgegeven Vraag voorondersteld; 

 maar ik zal hier uit evenwel niet besluiten , dat 

 het Genootschap dit gevoelen alshetzijwe wil aan- 

 gezien hebben , het bijvoegsel tot nadere ophel- 

 dering der vrage geeft mij tiiertoe aanleiding. 



Uit dit bijvoegsel blijkt , dat het Genootschap 

 weet , dat meermalen van twee niet ver van el- 

 kander gelegen graanvelden , op liet eene de plan- 

 ten door de Honigdaauw geheel bedorven , en op 

 het andere geheel onbeschadigd blijven. Dat het 

 zelfs dikwijls plaats heeft , dat van graanplanten 

 pp hetzelfde veld , op zeer kleine afstanden een 



