( 43 ) 



verschijnt, zijn zeer groeiz.nam weder, vergezeld 

 van eene vochtige en koele gesteldheid der lucht»'. 



Als de planten sterk groeijeri, verarbeiden zij 

 veel voedsel stoffen, en dan zijn de alscheidingeri 

 van het voor de planten onnutte of onbruikbare 

 daaraan evenredig en bij eene drooge en warme 

 gesteldheid der lucht , woi den de planten door de 

 uitwaseming van die stoffen geregeld ontlast. 



Maar is de luclit vochtig en koel, dan geschiedt 

 die ontlasting traag en wordt onevenredig aan de 

 voeding , waarvan het gevolg is , dat bij een e 

 meer drooge en warme lucht, de werkzaamheid 

 der planten , om de niet meer bruikbare stoffen 

 door de uitwaseming te ontlasten , zoo groot 

 vrordt , dat de vatpn iu de bladen der planten 

 breken ert de voedende vochten door die ope- 

 ningen wegvloeijen. 



Men heeft den Meeldaauw meest alleen aan de 

 bladen , die den bqitensten omtrek der planten 

 uitmaken ; deze zijn over de geheele lengte aan ' 

 de onderste vlakte met een roestkleurige stof be- 

 zet , dit stof is het kolenstoffelijk gedeelte van 

 het voedend vocht, waarvan de planten zich heb- 

 ben ontlast , en waarvan het vloeibare gedeelte 

 door de lucht is opgenomen, en hoewel de bla-' 

 dén die door de Meeldaauw zijn aangedaan , spoe- 

 dig roestkleurig w©rden en sterven , wordt daai!' ! 

 door geene werkelijke schade veroorzaakt aan 



ilen oogst, V^ant de buitenste bladen die de oud-»-^ 



ste 



