(30) 
Deze kern schijnt niet met de raphe in eene naauwe ver- 
binding te staan, dat is, uit de kern schijnen geene draden 
te loopen ter overkruising; misschien is deze kern met de 
hooger gelegene hersenvezels, die maar de tegenovergestel- 
de kern van den oculo-motorius gaan, meer of min innig 
vereenigd, waarbij wel decussatie schijnt plaats te hebben, 
waardoor hef antagonisme tusschen den oeulo-motorius van 
de eene zijde en den internus (sic) aan de tegenovergestelde 
zijde eenvoudig zoude kunnen verklaard worden.” 
Bij het lezen van deze en dergelijke passages heeft het 
ons moeite gekost, den waren zin der woorden en de be- 
doeling van den schrijver te vatten, terwijl wanneer een en 
ander met behulp van schematische figuren ware opgehel- 
derd geworden, zonder twijfel aan ons bezwaar zou zijn te 
gemoet, gekomen. 
Een paar aanmerkingen van bijzonderen aard mogen wij 
hier evenmin terug houden. Wij vinden namelijk op bl. 39 
en volgende de meening van den schrijver uitgedrukt, dat 
de bewegingen van de ooren bij dieren en de zamentrekking 
van den M. stapedius als reflex kunnen optreden na hevige 
prikkeling van de acusticus-uitbreiding door het een of 
ander geluid. De mogelijkheid niet willende ontkennen van 
eene dusdanige gereflecteerde beweging, die hare verklaring 
zoude moeten vinden in de centrale verbinding tusschen de 
kernen van den acustieus en den facialis, heeft het ons 
echter verwonderd, dat ons geëerd medelid geene melding 
heeft. gemaakt van eene andere reflex, die als zoodanig 
veel duidelijker uitgedrukt is dan de beweging der ooren 
en van de stapes, welke minst genomen toch altijd proble- 
matisch zijn. Wij bedoelen namelijk de meerdere spamming 
van het trommelvlies, ten gevolge van zamentrekking van 
den tensor tympani, die na hevige indrukken op de acus- 
ticus-uitbreiding tot stand komt, en waarvan het doelmatige 
gelegen is in het dempen van de intensiteit der geluid- 
