(44) 
gescheiden zijn in twee ongelijke deelen, alzoo geheel verschil- 
lend van weefsel met de ondervleugels. Die twee onder- 
vleugelen liggen langs den geheelen rug gestrekt, aan het 
einde ieder in een punt uitloopende. Zoo men ze ontplooit, 
openen ze zich als een waaijer, waarvan het blad miet vrij 
doorloopt, maar op ongeveer twee derden eene verhevene 
strook draagt, waardoor het een ongelijk verdeeld vlies vormt, 
en wel van zulk een fraai weefsel, dat het oog des on- 
derzoekers er naauwelijks van te verzadigen is. 
Hierbij echter houden de uitwendige teekens van het 
onderscheid der seksen miet op. Bij het ? zijn de halve 
ringen van den rug (Fig. 8) korter dan bij het / (Fig. 9); 
de stigmata bevinden zich ter wederzijde zeer digt onder 
deze. Bij het f daarentegen liggen zij aanmerkelijk ver- 
der van die halve ringen verwijderd en in dubbele halve 
van onderen opgaande bogen besloten. Hun tiental her- 
haalt zich bij beiden geregeld. 
Men mag zonder onbescheidenheid van mij het bewijs 
verlangen, dat de hierboven opgegeven uiterlijke teekens 
van het geslacht werkelijk ontleend zijn aan voorwerpen, 
wier innerlijke gesteldheid in volkomene harmonie verkeert 
met die teekens. Wanneer men opvolgend over SIS Veen- 
mollen te beschikken heeft, gelijk bij mij het geval ge- 
weest is, spreekt het wel van zelf, dat ze miet allen 
stukswijze onderzocht werden; maar ik meen vooreerst te 
moeten doen opmerken, dat de langgevleugelde alleen 
werden gevangen in de onmiddellijke nabijheid van het 
nest of in ritten geheel verschillende van die der kortvleu- 
gelige (Fig. 12). Voorts ook bleef het ontleedkundig on- 
derzoek niet achterwege. 
Op ruim twee-en-tachtigjarigen leeftijl hand en oog 
niet genoegzaam vertrouwende, om tot binnen het insekt 
mijne masporingen uit te strekken, werd ik daarin te ge- 
moet gekomen door mijn oudsten zoon, en overtuigden wij 
