(46) 
meerdert, tot eindelijk het dier zich van allen ontdaan 
heeft, klimmende haar getal volgens sommigen tot drie- à 
vier-honderd. Bij mij kon men zelden op twee-honderd- 
vijftig rekenen. Ze zijn glinsterend en ovaal van vorm (lig. 
11). Daar ze niet alle op eenmaal gelegd worden, zijn ze van 
ongelijke grootte. Nadat ze gelegd zijn, nemen ze in ge- 
lijke verhouding toe in grootte, zonder van gedaante te 
veranderen. Uit de eerst geworpenen kwamen na tien 
dagen reeds jongen te voorschijn, wit van kleur, die ech- 
ter ras in bruinzwart overgaat en in vuilgeel onder den 
buik; op het eerste aanzien niet ongelijk aan mieren, bij 
nadere aanschouwing echter reeds alle deelen vertoonende, 
de vleugels uitgezonderd, die ze eerst later verkrijgen. De 
moederveenmol waakt nu met veel zorg voor haar broed- 
„sc, dat, tot de laatste jongen het eì verlaten hebben, 
binnen het nest beperkt blijft; met dien verstande ech- 
ter, dat zij inmiddels de binnenruimte vergroot en vast 
verwulft, waardoor het bestand blijft tegen witwendige 
drukking, en‚ bij regen of anderen aanvoer van vocht, het 
indringen belet en het naar buiten afloopen gemakkelijk 
maakt, 
Nu beginnen de jongen merkbaar in wasdom toe te ne- 
men, waardoor het vervellen noodzakelijk wordt. Met die 
levenswerkzaamheid staat in mnaauw verband de tijd van 
het successivelijk uitkomen uit den dop, zoodat er ettelijke 
dagen verloopen, eer bij allen dat uitkomen en verwisselen 
van opperhuid volbragt is. Dit huidvlies is wit, en het 
dier, hetwelk er zich van ontdaan heeft, evenzoo. Binnen 
weinige uren evenwel zijn beiden bruinzwart geworden. 
In dien staat van wasdom blijven zij onder de besten- 
dige zorg van de moeder en bewegen zich buiten het nest 
in een maauw beperkten kring, die niet veel meer dan 
twee palmen zich langs den geheelen omtrek uitstrekt. 
Het gelukte mij, de gansche bevolking te verrassen in 
