(AT) 
die overgangsperiode, en het grootste gedeelte over te 
brengen in een aarden vat, waar men het begin en den 
voortgang der wisseling van opperhuid kon waarnemen. Ik 
zag het geheele beloop bij een dezer diertjes, aanvangende 
aan de achterste deelen, zoodat aldaar de opperhuid eene 
opening verkreeg, of, zoo men wil, eene scheur. Nadat de 
behaarde achtersprieten ontdaan waren van haar uitwendig 
bekleedsel, werden ook de voorwaarts gelegen deelen los 
gemaakt; waarna het hoofd, met al wat daaraan verbonden 
was, zich terug trok, en het gansche overtreksel, de eerst 
verwekte scheur alleen uitgezonderd, ongeschonden ter ne- 
derviel. Veenmol en vlies waren beide melkwit; doeh zou- 
den, waren ze niet in dien staat door mij in geestrijk vocht 
bewaard, binnen weinige uren zeker de gewone bruinzwarte 
kleur hebben aangenomen. 
Dat de vervelling miet zonder inspanning en lijden van 
het insekt tot stand komt, laat zich gereedelijk begrijpen; 
zelfs schiet menigeen het leven daarbij in. Ik zag het 
ten klaarste bij een voorwerp, dat op den rug liggende 
spartelde, na de opperhuid van den regter achterpoot te 
hebben afgestroopt, de overige deelen des ligchaams er niet 
van scheen te kunnen vrij maken, en,‚ voortworstelende, na 
anderhalf etmaal kwam te overlijden. Het aarden vat op 
een verglaasden schotel ledigende, vond ik nog eenige doo- 
den, die in de poging ter verandering van huid waren 
bezweken. 
Over de tweede en derde vervelling, die in het eerste 
jaar geschieden, meen ik te mogen herinneren, dat na de 
tweede, die doorgaans vier weken na de eerste volgt, de 
jonge Veenmollen zich in ruimeren kring gaan bewegen, 
en in velerlei rigtingen gangen vormen, waardoor zij aan 
de zorg en het toezigt van het moeder-insekt worden ont- 
trokken. Zij leiden alzoo nu een eigen leven, terwijl zij 
vroeger onder de naauwgezetste koestering bewaakt werden. 
