(50) 
Vindt dit onverzadigbaar dier een tweede van zijns ge- 
lijke, hetzij wederom wijfje of mannetje, waagt het ander- 
maal den kamp, bijaldien er uitzigt is op overwinning, en 
laat niet af‚ vóór dat ook dit voorwerp of geheel of grooten- 
deels is opgeslokt. Ja het mag naauwelijks geloof baar voorko- 
men, maar ik kan getuigen, diezelfde vernieling door een en- 
kelen Veenmol tot viermalen in een etmaal te hebben bespeurd. 
Dat gelijke vijandschap en verwoesting vóór den tijd van 
paring zoude plaats hebben, is niet te denken. Men kan 
veilie het tegendeel aannemen. Edoch de mol, die groote 
vijand der Veenmollen heeft het tijdstip van paring zij- 
ner halve naamgenooten, in geen opzigt te ontzien. _Hoe- 
velen er door dien vraat dan reeds worden opgeruimd, is 
niet te berekenen, even min als die hij later komt te ver- 
slinden. Dat het verbazend groot moet zijn, kan ik aflei- 
den uit eene proef, opzettelijk genomen gelijktijdig met een 
levenden mol en zes Veenmollen. 
Ik liet daartoe dienen een waschkuipje van geen grooten 
omvang, waar in het vallen van den avond op den achtsten 
Julij de Mol en achtervolgens de Veenmollen in eene dwars 
tegen elkander overstaande rigting werden gebragt. De 
Mol en Veenmol liepen in snellen vaart elkander, zoo het 
schijnt, toevalliger wijze te gemoet; doch, als waren zij door 
een onverwachten schok getroffen, vloog elk met schrik te- 
rug in eene achterwaartsche beweging. Het duurde echter 
slechts eenige minuten, of de Mol schoot pijlsnel aan op 
den Veenmol, wiens stand hij nu waarschijnlijk op den reuk 
had afgemeten. Hij ontweek nu de gewapende voorpooten 
van het dier, en viel het aan van achteren, waarvan hij 
spoedig den geheelen omvang naar binnen had. Romp en 
hoofd maakten geen bezwaar voor zijne begeerlijkheid; men 
kon het knarsen van tanden en kaken onder het klein bij- 
ten der prooi duidelijk hooren, en zeer spoedig het einde 
zien van dit eerste tooneel. 
