(55) 
mij insgelijks proeven genomen. Den 29sten Junij jl. werd 
op een houten langwerpig vierkanten graauw geschilder- 
den ondiepen bak, met een opstaanden rand van vijf stre- 
pen hoogte, bij eene warmte buiten de zon van 72 graden 
Fahr., een wijfjes-mol gezet. Het dier liep onmiddellijk 
daarna met ongelooflijke snelheid heen en weêr, de vlijtig- 
ste. poging in het werk stellende, om over den rand te 
ontkomen; doch hierin telkens verhinderd en van hare vleu- 
gels geen gebruik makende, viel ze op haren rug in een 
staat van bezwijming, die spoedig door den dood zou ach- 
tervolgd zijn. 
Ik heb later, en wel op den 20sten Julij, deze proef ’s mid- 
dags te een ure herhaald, doch nu op een vast pad; ze 
geschiedde te gelijker tijd met een { en #. Het kwik 
stond in den thermometer van Fahr., buiten de zon, op 84 
graden *). Beiden liepen met groote snelheid, en geen kans 
ziende, in de schors der aarde door te dringen, trachtten 
ze een zachter grond in den omtrek te vinden; doch ook 
daarvan teruggedreven, wendden ze telkens het ligchaanv 
af van de zonzijde, zoodat hun hoofd er niet tegenover 
te staan kwam. Al spoedig bemerkte men, dat het Â af- 
nam in kracht en vlugheid en binnen een half uur begon 
stil te staan, ophoudende teeken van leven te geven, dat 
het, hoewel. opgenomen en op eene koele plaats overgebragt, 
niet hernam. 
Het £ hield het heen en weêrloopen nog een half uur 
vol, nadat het d' reeds bezweken was; doch verzwakte ook 
zoo zeer, dat zij zich daarna niet herstelde. Deze twee 
Veenmollen schenen dus ook geene neiging te gevoelen of 
wel geene genoegzame kracht te bezitten, om, door het op- 
#) Dat de houten bak en hef vaste pad cen aanmerkelijk hoogeren 
graad van hitte verkregen hadden, dan het kwik des thermometers 
aanwees, komt hier in het bijzonder in aanmerking. 
