(56) 
heffen des ligchaams in de vrije lucht, al vliegende den proef- 
nemer te ontwijken. Immers geen van beiden heb ik daar- 
toe eene poging zien aanwenden. 
Mij is zelfs later gebleken, dat de Veenmol buiten staat 
is, de vleugels uitgestrekt te houden, indien men ze op- 
zettelijk geheel ontplooit en het dier bij zulk eenen stand 
loslaat in de lucht. Het trekt ze onverwijld in de vorige 
houding zamen en tuimelt zeer snel naar beneden. Dat zoo- 
‘danige proef alleen met een wijfje kan ondernomen worden, 
ligt in haar ligchamelijken bouw. 
In de huishouding der Veenmollen zijn reeds zoo veel 
merkwaardigheden opgeteld, dat ik het naauwelijks wage, 
voor nog een paar, dat mij getroffen heeft, deelneming te 
verlangen. Deze dieren zijn gewis voortreffelijk bewerk- 
tuigd; het onderste van het achterlijf echter zou geen deel 
des ligchaams kunnen raken, bij aldien niet de bewegelijk- 
heid van de mesothorax veroorloofde het midden des lig- 
chaams op te heffen en alzoo aan de voorste deelen van het 
hoofd gelegenheid te verschaffen, om het onderste van de 
buik te bereiken en te reinigen. Het is in de daad tref- 
fend, de gemakkelijkheid in oogenschouw te nemen, waar- 
mede de Veenmol hierin te werk gaat. 
Het tweede, dat mijne aandacht getroffen heeft, betreft 
de vier voelertjes, die ik met groote naauwkeurigheid be- 
schreven vind, maar die niet in hunne werking schijnen be- 
spied te zijn. Ze zijn reinigingswerktuigen, ter verwijdering 
dienende van de onreinheden, die het voedsel, vóór het in 
den mond wordt opgenomen, bezoedelen. Al wat een 
Veenmol aankleeft, die de prooi van zijnen naaste is ge- 
worden, wordt door de snelle beweging van die vier weg- 
vegers ter zijde geschoven, terwijl de mond met zijne scherpe 
tanden en kaken gerust voortgaat in het afknabbelen en 
inslokken van het onbezoedeld voedsel. Hen ieder die het 
begeert te zien, zal het even ligt kunnen opmerken. 
