(60) 
Fig. 6. Dezelve in natuurlijke grootte. 
Fig. 7. De vergroote linker ondervleugel van hetzelfde 
wijfje, met een in gebogen vakjes verdeeld vlies, 
en voorzien van twee eigenaardig gevormde op- 
staande strooken, waarvan de eene aan den boven- 
of buitenrand, de andere, op een kleinen af- 
stand van daar, aan den beneden- of binnen- 
rand zich voordoet. Beide strooken zamengeplooid, 
vormen de verhevenheid langs de bovenlengte 
van het dier, eindigende met eene nederwaart- 
sche bogt over zijn achterlijf. %) 
Fig. S. Voorstelling van eenige half gebogen ringen bij het 
wijfje, en van de zeer digt daaronder geplaat- 
ste stigmata, 
9. Gelijke voorstelling van eenige half gebogen rin- 
gen bij het mannetje. Het geheel is hier 
van grooter omvang; de stigmata liggen ver- 
der van de halve ringen verwijderd en in dub- 
bele halve van onderen opgaande bogen be- 
sloten, 
Fi 
& 
*) De gesteldheid der dekvleugels bij het op bladz. 43 en 44 
vermeldende, heb ik in algemeene bewoordingen mij bepaald bij hun 
zamenstel en gedaante, door ondervinding wetende, dat zij aan veel 
wijzigingen onderhevig zijn. Geheel anders is zulks bij de onder 
vleugels. In deze toch herinner ik mij niet merkbare afwijkingen 
te hebben aangetroffen, maar wel, dat zij ontplooid of zamengevou 
wen zich even fraai en bewonderingwekkend bleven voordoen. 
Niet ongelijke speling ontmoet men bij de mannelijke Veenmollen, 
doch hier aan de dekvleugels en ondervleugels gezamenlijk, of in 
eeu enkel paar. Want hoewel zij in den regel beantwoorden aan 
vorm en vaatverdeeling, zoo als die in fig. 1 en 3 zijn afgebeeld, 
stuit men menigwerf op een weefsel van gekronkelde vaten, dat 
aan de gewone gesteldheid der dekvleugels van de wijfjes in zekere 
mate doet denken. 
