OVER DE IDENTITEIT 
VAN 
LICHT EN STRALENDE WARMTE. 
DOOR 
J. W. ERMERINS. 
Het ligt in den aard der zaak, dat men in inductive 
wetenschappen, van op zich zelf staande waarnemingen moet 
trachten op te klimmen tot algemeene begrippen en voor- 
stellingen, die boven de ervaring zijn. Bij gebrek aan 
eenig denkbeeld van soort of klasse, van algemeene wetten, 
van theoriën, en wat dies meer zij, staan de voorwerpen, 
de feiten en waarnemingen, waaruit de natuurkundige we- 
tenschappen hare onderwerpen ontleenen, zonder verband, 
en hebben voor ons nog weinig waarde: zij zijn alleen de 
ruwe stof, die nader bewerkt moet worden. — Hoe nood- 
zakelijk intusschen de vereeniging der op zich zelf staande 
waarnemingen ook wezen moge, zoo mag men daartoe 
toch niet te schielijk overgaan. Wanneer men theoriën en - 
veronderstellingen ter verklaring der verschijnselen maakt, 
zonder dat men vooraf het daartoe leidende naauwkeurig 
heeft orfderzocht; of als men op uiterlijke overeenkomsten 
en meer of min toevallig zamentreffende verschijnsels is af- 
gegaan, moet men: verwachten, dat zij den toets der erva- 
ring niet zullen doorstaan. Zij zullen welligt voor eenen 
tijd gelden; maar waarschijnlijk na korteren of langeren 
tijd door andere vervangen worden; en brengen der weten- 
schap geen waar voordeel aan. Wat meer is: zij kunnen 
VERSL. EN MEDED. AFD. NATUURK. DEEL VII. 6 
