(82) 
dikwijls den voortgang der wetenschap schaden ; omdat men 
ligtelijk, het waarschijnlijke voor waar houdende, verdere 
nasporingen onnoodig acht. Men zal dus in het vormen dier 
theoriën met de meeste omzigtigheid moeten te werk gaan. 
Evenzoo is het gelegen met de beoordeeling van de wezen- 
lijke wetenschappelijke waarde dier theoriën: want zoo ligt 
wordt men of door het gezag van hen, die ze voorstellen 
en verdedigen, of doordien zij vrij algemeen aangenomen 
gedurende een langen tijd gelden, of door sterk sprekende 
kenmerken, of door duizend andere omstandigheden misleid, 
en hecht men zich aan eene theorie, die eigenlijk nog geen 
vertrouwen verdient. Het is dus altijd van het uiterste 
belang, dat men weet op welke gronden de hypothesen en 
theoriën in natuurkundige wetenschappen rusten. Daardoor 
alleen kent men in waarheid den stand der wetenschap, en 
wordt men aan de eene zijde gevrijwaard tegen te groote 
ingenomenheid met theoriën, die, hoe schoon zij zich ook 
voordoen, niet voldoende bewezen zijn: en leert aan de an- 
dere zijde die theoriën op prijs stellen, die de ware grondslag 
der wetenschap zijn, en waarop men veilig voortbouwen kan. 
In den laatsten tijd kwam in de natuurkundige schrif- 
ten meermalen ter sprake de veronderstelling, dat licht 
en stralende warmte als identisch moeten beschouwd wor- 
den. Deze veronderstelling nu scheen mij wit haren aard 
zooveel te hebben, dat aanleiding tot eene min juiste be- 
oordeeling van hare waarde geven moest, dat ik het niet on- 
dienstig achtte, haar aan een nader onderzoek te onderwerpen. 
De licht- en warmteverschijnsels vertoonen zich bijna altijd 
gelijktijdig. Het zonlicht en de vlammen geven licht en 
warmte; en aan licht denkende, denkt elk doorgaans ook 
aan warmte. Het kan dus niet anders, of, zelfs bij eene 
oppervlakkige beschouwing, moest elk de licht- en warmte- 
verschijnsels als uitwerksels van dezelfde oorzaak beschou- 
wen. Ook de meer bepaalde beoefenaars der wetenschap 
