(88 ) 
ruimte buiten het rood gelegen was op een afstand, eenig- 
zìns grooter dan „nerscneL dien gevonden had, en geheel 
gescheiden van de kleuren; ongeveer zoo ver van het 
rood als het geel daarvan aan de andere zijde verwijderd 
was. Dit maximum naderde tot het rood door de tusschen- 
stelling van eene plaaf flintglas; het kwam in het rood zelf 
door gewoon glas; door water en alcohol kwam het in het 
geel. De kleuren ondergingen geene verandering uithoofde 
van de doorzigtigheid dier stoffen. 
Behalve deze heeft men nog andere redenen gevonden 
voor de veranderlijkheid van het maximum van warmtegraad 
in het spectrum, t. w. de mindere zuiverheid van het prisma, 
waardoor licht- en warmtestralen van verschillende breek- 
baarheid zamenvielen. Merronr, en na hem KNOBLAUCH, 
MASSON en JASMIN hebben spectra voortgebragt, waarin zij 
dit gebrek hadden weten te voorkomen. Kropravcr liet 
daartoe de zonnestralen door eene smalle opening op het 
prisma vallen en veranderde de rigting van zijn toestel 
zoolang, totdat hij de Fraunhofersche lijnen duidelijk ver- 
kreeg, om daardoor zuiverder kleuren en naauwkeuriger 
grenzen voor de verschillende deelen van het spectrum te 
hebben. Bij zijne proeven bleek het, dat de verandering 
van de temperatuur der verschillende gedeelten van het 
zìgtbare spectrum altijd dezelfde was, welk prisma hij ook 
gebruikte, mits dat het van eene goed doorzigtige stof was; 
dat daarentegen die warmtegraad veranderde, wanneer eene of 
andere gekleurde doorzigtige plaat in die stralen gesteld werd; 
de absorbtie was echter altijd overeenkomstig met die kleur. 
Masson en JASMIN zijn tot hetzelfde resultaat gekomen, 
en hebben ook door meting van de lichtsintensiteit, zoowel 
als van die van de warmte, gezien, dat de verhouding van 
het doorgelaten licht en van de warmte miet veranderde. 
Nadat men dus de genoegzame voorzorgen genomen had 
om de proef naauwkeurig te doen, bleek het, dat hier, waar 
