(90) 
zout en aluin b.v. die men op het oog even doorzigtig heb- 
ben kan, laten warmtestralen van verschillenden oorsprong 
in eene zeer verschillende verhouding door. Als steenzout 
van 100 invallende stralen altijd met een gering verschil 
92 doorlaat, heeft dit met aluin voor de stralen eener 
Locatelli-lamp plaats op 9, voor gloeijend platina op 2, en 
de warmte van verhit koper van 400° en 100° laat het 
aluin niet door. 
Daarentegen bevond merroNt, dat sommige ondoorzigtige 
stoffen, zooals rooktopaas, eenige donker gekleurde glazen, 
enz. nog warmtestralen in eene vrij groote mate doorlaten. 
Hij vond ook miet altijd bevestigd, hetgeen vroeger was 
opgegeven, dat de doorlating evenredig was aan de tempe- 
ratuur van het liechaam, dat de stralen gaf. 
In den beginne beschouwde men de door merLONt ont- 
dekte verschijnsels als bewijzen, dat licht- en warmtestra- 
len van elkander wezenlijk onderscheiden zijn, en MELLONI 
zelf verkeerde eerst in deze meening. Bij eene nadere be- 
schouwing echter kwam hij tot een tegenovergesteld gevoe- 
len. De opmerking, dat het steenzout warmtestralen van 
verschillenden oorsprong altijd in dezelfde mate doorlaat, 
deed hem besluiten, dat die warmtestralen miet wezenlijk 
van elkander onderscheiden zijn kunnen; en om te verkla= 
ren, dat sommige stoffen verschillende hoeveelheden van 
de invallende warmtestralen doorlaten, nam hij aan, dat de 
warmtestralen uit verschillende soorten bestaan, die men 
moet vergelijken met de verschillend gekleurde stralen, 
waaruit het witte licht zamengesteld is. Deze als ’t ware 
verschillend gekleurde warmtestralen worden nu door som- 
mige stoffen in meerdere, door andere in mindere mate 
doorgelaten; omdat deze voor bepaalde gekleurde warmte- 
stralen geschikt zijn, even als verschillend gekleurde gla- 
zen ook bepaalde kleuren tegenhouden, andere doorlaten. 
Hieruit ontstond zijne Thermochrose. In stede nu, dat dit 
