(4) 
zal moeten toestemmen, dat zij (om niet meer te zeggen) 
op zeer waarschijnlijke gronden rust. Behalve de reden, 
waarvan vroeger reeds gesproken is, dat stralen, die door 
dezelfde stof, het klipzout, altijd in dezelfde verhouding 
worden doorgelaten, hoe verschillend de oorsprong ook wezen 
moge, niet in aard verschillen kunnen; heeft MerLoNt zijne 
veronderstelling nog door andere redenen zoeken te beves- 
tigen. Hij merkt op, dat de eigenschap van lichtend te 
zijn, geene wezenlijke eigenschap wezen kan; omdat het ver- 
schil tusschen lichtend en niet lichtend te zijn, geheel en 
al subjectief, niet objectief is. Als bij voorb. verschillende 
personen het kleurenbeeld aanschouwen, zullen zij in de 
uitgestrektheid daarvan bijna altijd verschillen, en zal de 
een nog kleuren zien, waar de andere niets daarvan be- 
speurt. Ook ziet men, dat de indruk, dien de kleuren op 
verschillende personen maken, zeer verschillend is. Hij ver- 
gelijkt alzoo de indrukken van het licht op het gezigt met 
die van het geluid op het gehoor. Even zooals het oor slechts 
toonen verneemt, die eene zekere snelheid van trilling heb- 
ben, en niets van degenen, die langzamer of schielijker zijn 
dan die bepaalde trillingen, — evenzoo zouden voor het oog 
alleen die trillingen van den aether bemerkbaar zijn, die de 
eigenlijk gekleurde lichtstralen geven. De trillingen, die 
langzamer of schielijker dan deze zijn, maken geen indruk 
op het zintuig des gezigts. De langzamere zijn de duistere 
warmtestralen, de schielijkere de onzigtbare chemische stralen. 
Het is waar, door deze en andere argumenten heeft MELLONT 
de identiteit van licht en warmte hoogst waarschijnlijk ge- 
maakt; maar desniettemin is het veiliger, zich langs een an- 
deren weg van de identiteit der warmtestralen, die niet van 
de zon haren oorsprong hebben, en in het bijzonder van de 
duistere warmtestralen, met de lichtstralen te vergewissen, 
dan alleen door hetgeen men van de warmtestralen der zon 
heeft leeren kennen. Wil men hieruit een algemeen besluit 
